Sunday, October 16, 2011

On Losing your loved-ones

I’ve read once that ‘All emotional pains only lasted for 12 minutes, anything longer than that is self inflicted.’ I know it really hurts when someone you love was gone. Especially, when that someone has been with you in everything that you do,during your ups and down and when everything that you see just reminds you of that lost person. Many people undergo depression during these situation. Some succumbs to alcohol or drugs and others commit suicide. It’s ok to be sad and mourn for the lost of someone you really love, but always remember that the world won’t stop here. Everything will continue to move on its proper places and you shouldn’t be left. besides, always remember that the one you love won’t like seeing you lose hope and the will to live. Don’t make them feel sad.

Naranasan mo na ba to?

Yung magising sa umaga na katabi ang taong mahal mo? Habang siya mahimbing pang natutulog? Tapos ikaw nakatitig lang sakanya at pinagmamasdan ang mukha niya, na nakanganga, humihilik, at gulo-gulo ang buhok?

Alam mo yung pakiramdam na mapapangiti ka nalang dahil nakikita mo siyang ganun ang itchura, pero ni-minsan hindi yun naging hadlang sayo para magbago yung pagmamahal mo sakanya. Dahil yung pagiging natural niya sa sarili niya eh isa sa mga dahilan kung bakit mas lumalalim lalo yung pagtingin mo dun sa taong mahal mo.

Kaya imbis na ngiting-nakakaloko ang mangyayari dahil nakikita mo siyang tulo laway, ang lakas humilik, buhaghag na ang buhok. Mas umaangat pa din talaga yung ngiting-nakakainlove, kasi alam mo sa sarili mo na talagang mahal mo kung sino talaga SIYA.